Svona í tilefni jóla og áramóta

En en jólin að koma í bæinn, og í þetta sinn í perlu austurlands Egilsstöðum. Um ástæður þess að nú eru jól hjá mér á Egilsstöðum, af öllum stöðum ætla ég ekki að segja frá að sinni, heldur velta fyrir mér öðrum hlutum.

Nú um áramótin tekur gildi ný reglugerð frá Jóni Bjarnasyni sjávarútvegsráðherra, sem ég fullyrið að á eftir að hafa slæm áhrif á þó ekki væri nema matarmenningu Íslendinga, að ekki sé nú talað um afkomu talsverðs hóps sjómanna, auk þess sem bryggjumenningin við Breiðafjörð verður endanlega fátæklegri fyrir vikið. Reglugerð Jóns bónda um bann við lúðuveiðum með haukalóð, og algert bann við lúðuveiðum með beinum eða óbeinum hætti er en ein hneysa þessarar ríkistjórnar, sem greinilega ætlar að reyna til þrautar að gera fólkinu sem landið byggir, það eins óbærilegt og kostur er, en á meðan skarar hún eld að köku, einkavina og fjámálamanna sem með sínum eftirminnilega hætti komu henni í raun til valda. Þegar þessi ríkistjórn komst til valda var öllu fögru lofað, eins og að koma hönum yfir þá sem riðu fjármálakerfinu til falls haustið 2008, færa strandveiðibyggðinum aðganginn að afkomu sinni til baka, draga úr óþarfa ríkisútgjöldum, til að reyna að koma í veg fyrir ólíðanlegan niðurskurð á nausynlegri þjónustu, og hvað hefur verið gert í þessu þernnu?? Engin hefur en verið dreginn til ábyrgðar vegna 2008, strandveiðbyggðunum var afhentur kappróðrapottur, sem reyndar LÍÚ segir að hafi verið stolið frá þeim, og á meðan niðurskurður í heilbrigðisþjónustu og annar nauðsynlegri þjónustu fyrir fólkið er skorinn niðurfyrir líðandi mörk og það langt niðurfyrir, eru laun og rekstrakostnaður embættismanna og þingmanna hækkaður langt uppfyrir það sem líðandi er, og Jóhanna og Steingrímur fara bara í fýlu ef einhver vogar sér að minnast á þetta.

En á meðan sú langa hefð sem lúðuveiðar á Íslandsmiðum er að verða að baki, kom Hólabóndinn í fréttirnar á þessum friðsælasta degi ársins og sagðist bjartsýn á loðnuveiðar, þrátt fyrir að lítið hafi fundist af loðnu, og skip Hafrannsóknarstofnunar, hafi legið margar vikur í höfn vegna verkfalls undanfarnar vikur. Menn þar um borð eru víst ekki nógu merkilegir til að fá samsvarandi launahækkanir og merkilegri menn eins og hjá FME og svoleiðis. En staðan er því sú að en eina loðnuvertíðina er óljóst um magn loðnu til að veiða, en samt skal veiða hana, en í aldir hefur lúðan gefið sig misvel á króka landsmanna, en samt á endanum hlaupið á, og nú skal með öllu banna að koma með svosem eins og eitt kvikindi á grillið. Hvað er að gerast hjá stjórn hinna vinnandi stétta, og er að verða svo mikil munur á okkur og Norður-Kóreu?? Hlaupum við kannski hágrátandi út á götur og torg, þegar þessi stjórnarómynd loksins hröklast frá?

Góðir hálsar

Ég sá nýlega fréttaskýringu á Stöð 2 um þrætueplið sem Ögmundur bjó til í Gufudalssveit, þar sem málið var skoðað frá hinum ýmsu sjónarhornum. Meðal annara var rætt við stórbóndan, Hallgrím Jónsson á Skálanesi, sem að mig minnir er kominn á níræðisaldurinn, og er alinn upp í sveitini og þekkir hvern krók og kima hennar eins og lófana á sér. Ég leyfi  mér allavega að fullyrða að hann þekki Galtarárland örugglega betur en ég til fjalls og fjöru. Eins þótti mér það sniðug lýsing hjá Kristjáni Unnarssyni fréttamanni að væri maður villtur í Teigsskógi þá væri nóg að standa upp, svo merkilegur er nú þessi blessaði skógur og ekkert öðruvísi en skóglendið á Galtará sem dæmi, eða í vestanverðum Djúpafirðinum þar sem Ögmundur ætlar í sínu einræði að fara með veginn um.

Þegar vegurinn var endurnýjaður frá Skálanesi og inní Kollafjörð að Klettshálsi fyrir nokkrum árum, fór hann að sjálfsögðu gegnum Galtarárlönd og aðallega fjörur. Vegagerðin sendi okkur til umsagnar gögn um veglínu og væntanlega efnistöku, í landareignini. Vissulega var maður svo sem með blendnar tilfiningar, þegar maður sá væntanlega veglínu og svo náttulega líka þegar maður skoðaði veginn þegar hann var kominn í gagnið. Flestir eigenda jarðarinar höfðu lítið við þetta að athuga, en að minsta kosti ég og bróðir minn gerðum strax athugasemdir við efnistöku á jörðini. Okkur fannst einfaldlega of mikið tekið og á of mörgum stöðum. Bróðir minn fór á fund með Vegagerðarmönnum og þeir tóku þessu öllu vel, og fækkuðu efnistökustöðunum og minkuðu efnistökuna. Auk þessa benti ég þeim á hugsanlegar fornleyfar, sem þyrfti að rannsaka áður en vegurinn yrði lagður yfir þær, og það var sama sagan, nánast um leið var gerð ransókn. Eitt af þeim rökum sem landeigendur í Þorskafirði og á Hallsteinsnesi hafa notað gegn vegalagninguni eru spjöll á fornminjum!!!. Reyndar kom svo í ljós að minjarnar á Galtará voru ekki eins merkilegar og ætla mætti, og ekki það merkilegar að þeim yrði þyrmt. Það sem um var að ræða var samkvæmt sögusögnum dys, en í ljós kom svo að enginn leyndist fornmaðurinn þar undir heldur grjót hleðsla sem talið var að væri fornt siglingamerki.

 Svæði það sem leggja á veginn samkvæmt úrskurði Ögmundar er jafn merkilegt og hríslurnar í Teigsskógi ef ekki merkilegra. Upp Hjallahálsinn frá Þorskafirði, er líka hrísluvaxið land, og uppi á hálsinum eru vötn og mikið um merka steina og grjót. Eins er það von mín að gamla vegastæðið niður í Krossgilið verði ekki fyrir raski, því en sést móta vel fyrir veginum gamla. Mig hefur reyndar lengi langað að fara og skoða hann betur. Í Djúpafirðinum innanverðum er mikið fuglalíf, sé í lagi dvelur þar oft mikið af álft. Um það svæði sem hún heldur sig á fer vegurinn líklega um að mestu. Rök landeigenda á Hallssteinsnesi og náttúruverndarsamtaka er að arnarvarp, verði í hættu sé farið um Hallsteinsnes. Örninn er þá greinilega rétthærri álftini, eða er þetta sami grátkórinn og grét þegar andófið var sem mest móti Gilsfjarðarbrú. Örn og einhverjir smáfuglar áttu að vera í stórhættu við þá framkvæmd og svo ramt var kveðið að framkvæmdir voru stopp yfir viðkvæmasta tíman hjá erninum varpið. Í dag er Örninn en í Gilsfirði, rúmum áratug seinna, og annað fuglalíf hefur ekki beðið stóran skaða þar, en ummæli féllu á sínum tíma á þann veg að, hugsanlega væru stæðstu umhverfisspjöll á þeim tíma í uppsiglingu!! Nú í vestanverðum Djúpafirði og upp Ódrjúgsháls, er nákvæmlega sama kjarrið og er frá Gröf og út að Hallsteinsnesi, og örugglega jafnmargar fornminjar líka. Þar er eitt eyðibýli Miðhús, sem er reyndar búið að vera í eyði í ja allavega öld og er örugglega jafnverðugt ransóknarefni og í Þorskafirðinum. Frá Miðhúsum og fyrir Grónes er samfellt kjarr, og fjöldi sumarhúsa, þar á meðal hús í eigu Starfmannafélags Landhelgisgæslunar. Upp og yfir Ódrjúgsháls er svo mjög gróið og eins þegar kemur yfir og í Brekkulandið. Mjög fallegt landsvæði sem á eftir að umturnast við veginn hans Ögmundar. Er þetta þá flokkað af Ögmundi og landeigendum í Þorskafirði sem annasflokksland, eða þá Galtarárland er það þá líka í sama flokki, að mati þessa sömu landeigenda.

Á Galtará varð mikið rask og miklar breytingar. Hluti fjörunar neðan við bæinn var tekinn undir veginn og ýmislegt sem mér og fleirum þaðan var kært hvarf undir veginn. Eins var mikið efni tekið, bæði grjót og möl. Skóglendið liggur reyndar þannig að það slapp að mestu, en ásýnd fallegara fjöru og lendingarinar á Galtarár breytist mjög.

Það er þvi mín hugmynd svona í lokin að verði þetta öllu illu heilli endanleg niðurstaða, að þá verði hálsarnir nefndir í eitt nafn Ögmundarhálsar

Vegagerð í Gufudalssveit

Það er orðið langt síðan ég setti staf á blogg, en nú get ég ekki þagað lengur, (þó sumir vildu það kannski). Það sem mér liggur þungt á hjarta núna, og það mjög þungt er þróun mála í sveitini minn Gufudalssveit.  Sú stefna sem sem vegalagning um Gufudalssveitarhluta Reykhólahrepps, er þeim sem hana ætlar að taka með einvaldi sínu til ævarandi minkunar og skammar, innanríkisráðherranum Ögmundi Jónassyni. Mest sátt og vonir eru við láglendisveg yfir Þorskafjörð frá Kinnarstöðum, og þaðan út með Þorskafirði gegnum Gröf og Teigskóg, út á Hallsteinsnes, þaðan yfir Djúpafjörð og Gufufjörð í Skálanes, en þá er komið saman við nýjan veg sem nær samfelt yfir Klettsháls, en í Múlasveit er en kafli fyrir Litlanes sem á að fara í framkvæmdir á næstuni, svo þá er þrætu eplið sem Ögmundur bjó til það eina sem eftir er í endurnýjun vega í Reykhólahreppi.

Sú leið sem Ögmundur vill fara í andstöðu við heilt hérað, er að fara þá leið sem fyrir er, um hálsana. Leið sem er snjóþung og illviðrasöm. Leið sem aldrei verður sátt um. Leið sem veldur mun meira raski en nokkurntíman að fara B leiðina um Teigskóg. Leið sem aldrei á eftir að styrkja byggð á sunnanverðum Vestfjörðum. Leið sem hlýtur að verða þegar upp er staðið mun kostnaðarsamari en sú leið sem hann vill ekki heyra minnst á. Raunhæfasti kosturinn í stöðuni væri eftir alltsaman að fara sér hægt, fresta ákvörðunum, og fullkanna frekari möguleika á þessum leiðum A og B. Leið A lægi þá framhjá Reykhólum, sem en gæti aukið möguleika á uppgangi þar í þjónustu við ferðamenn og í mörgu fleiru og gæti því en frekar styrkt stoðir undir blómlega byggð þar og fjölbreytni í atvinnulífi. Frá Reykhólum lægi svo leiðin út að Stað og þaðan yfir Þorskafjörð yfir í Skálanes. Stytting um tugi kílómetra, en ég er ekki alveg með þá tölu í handraðanum. Í Staðarhöfn er nú þegar að byggjast um talsverð ferðaþjónusta kringum siglingar útí Breiðafjarðareyjar og um norðanverðan Breiðafjörðinn. Stæðsti kosturinn er samt sá að svæðið frá Kinnarstöðum í Skálanes sleppur alveg við það mikla rask sem fylgir því að leggja upphleyptan veg.

Auk þessa myndi það en frekar styrkja byggð og möguleika á frekari byggð undir Reykjanesi, á Skálanesi og alveg inní Kollafjörð auk þeirra bæja sem en eru í byggð í Gufudal. Það er kannski verra með Djúpadal, en hann lendir eiginlega þarna á milli en það er víst ekki allt fengið. Í Kollafirði er byggð að leggjast af og hefur svo verið í gerjun í ein 30 ár. Nú held ég að Skálanes sé eini bærinn í byggð á því svæði sem segja má að teljist til Kollafjarðar. Það sem hefur því aðallega valdið að svo er komið fyrir Kollafirði er hve afskekt er vegna slæms vegasambands og fjarlægðar við Reykhóla. Samt blasa turnarnir í Karlsey við frá Skálanesi séð í svo stuttri fjarlaægð að það er grætilegt.

En þessum möguleikum ætlar Ögmundur Jónasson öllum að fórna fyrir sína heimskulegu ákvörðun og Salomónsdóm. Vonandi endurtekur sig ekki 50 ára gömul saga, þegar vegur var lagður á tvo bæi á Bæjarnesi uppúr 1960. Tveim árum eftir að vegurinn kom fóru þeir í eyði. Það sem ég meina er að ekki verði lagður vegur sem stuðlar frekar en hitt að því að byggð í einhverjum hlutum eða öllum Reykhólahreppi leggist af.

 Láttu nú af hrokanum Ögmundur og hlustaðu á fólk. Í sjónvarpsviðtali í gær krafðist þú þess að aðrir heilt hérað breytti sínum hugsanahætti, fólk sem bara vill geta búið í sínu héraði í sátt og öryggi. En Ögmundur þú vilt ekki á það hlusta. Sem stoltur landeigandi í Gufudalssveit og það Kollafirði, leyf ég mér að fullyrða það Ögmundur, að ef þú skoðar málið af skynsemi en ekki hroka, gætu kraftaverkin farið að gerast og þín minnst með mikili virðingu og hlýju.

Gleðileg jól

Loksins eigum við sjávarútvegsráðherra sem þorir.

Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra og minn gamli dönskukennarinn er maður sem þorir að taka umdeildar ákvarðanir, og hleypa lífi í hafnir landsins. Eftir niðurrifsár Sjálfstæðisflokksins til lands og sveita fer maður að eyja von um betri tíð og blóm í haga.

Mikill gróska hefur verið í bátasölu í vetur og margir bjartsýnir um að geta loksins orðið sjálfs síns herrar í útgerð á ný. Mér og mörgum öðrum hefur verið legið það á ámæli að vera að læðast en á ný bakdyrameginn inní kerfi, eftir að hafa hætt og selt frá okkur aflaheimildir. En svo einfalt er það nú ekki því meginástæðan fyrir því að maður hætti var sú að stjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar var farinn að þjarma svo að frjálsum krókaveiðum smábáta að þetta var bara ekkert orðið spennandi og skilaði mani bara tekjum í 2-3 mánuði á ári. Á árunum 1990-6 hafði maður lifibrauð af þessu allt árið nánast.

Ég styð við bakið á mínum gamla kennara, hafðu þökk fyrir Jón Bjarnason

 

 

 

 

 

Frumvarp um strandveiðar samþykkt

Ekki fyrir viðkvæmar sálir

Gaman að vita af því að fólk skuli hafa þetta á hornum sér, en ekki sölu og dreifingu á efni sem inniheldur gróft ofbeldi, svo sem eins og tölvuleiki, sem jafnvel börn geta komist í með lítilli fyrirhöfn.

Vodafone hættir sölu á erótísku myndefni

Ekki til umræðu.

Það er furðulegt en og aftur að heyra umræðu um afnám sjómannaafsláttar komna af stað aftur. Í upphafi var þetta kannski hugsuð sem gulrót til að manna fiskiskipaflota sem var barn síns tíma, en í dag lít ég meira á þetta sem uppbót, á langar fjarvistir sjómanna frá heimilum sínum og fjölskyldum.

Annað mætti líka gera, þ.e. taka upp skatta aflsátt fyrir landsbyggðina, því þrátt fyrir kreppu hefur verið sem dæmi erfitt að manna kennarastöður víða útá landi sérstaklega á þeim stöðum sem lengst eru frá höfuðborgarsvæðinu.

Tvöföld varðstaða um sjómannaafslátt

Hef heyrt þessa sögu áður

Þessi frásögn hefur áður komið fram í bókum og blöðum. Eitthvað rámar mig í að þar hafi verið sagt að þeir hafi komið frá Þýskalandi í kafbát og verið setti í land þarna fyrir austan með búnað og vistir. Eittthvað hafa þeir síðan verið óvarkárir því eins og segir þá sá veðimennirnir til þeirra á slóðum sem engra mannaferða var von. Það sem kannski er nýtt í þessu er að þeir sem handsömuðu þá hafi verið MI 5 útsendarar, og það verkur upp þá spurningu hversu margir leyniþjónustuútsendarar voru á Íslandi á þessum tíma og hverjum voru þeir að fylgjast með.

Átök njósnara á Íslandi 1944

Þetta þarf að koma uppá borðið fyrir almennings sjónir

Þetta er ótrúlegt. Ég man þá tíð þegar þessi maður talaði um trillukarla sem ábyrgðarlausa menn sem tækju eða stælu frá öðrum, bara vegna þess að þeir vildu tryggja sér og sínum mannsæmandi afkomu. Þessi sægreifi kom í fjölmiðla vikum saman og skrifaði margar greinar í blöð um þessa ósvífnu menn sem voguðu sér að biðja um meira, þó þeir væru að fiska svo miklu meira en þeim var ætlað og ekki var það nú mikið.

En hann og félagar hans höfðu sitt í gegn og niðustaðan varð algert hrun í sjávrplássum landsins, sérstaklega þar sem smábáta útgerð átti sér langa hefð, eins og á Vestfjörðum. Það var loksins aftur í sumar smá lífsglæta þegar strandveiðrnar voru í hámarki.

Gamli Landsbankinn afskrifar skuldir Magnúsar

Bolabrögð

Það gaman að það skildi fréttast út að sjálfstæðismenn skuli hafa keypt einhverja púka á Flateyri til að stela hattinum fyrir sig. Lýsandi dæmi fyrir bolabrögð þeirra, og bara vegna þess að Hallgrímur kallaði þá Icesaveflokkinn. Kannski sló Hallgrímur þá fast undir beltisstað, hver mundi ekki gera það ef partnerinn hefur stolist út og straujað VISA (Icesave) of mikið, fjalllhár reikningur að koma í póstkassan.

Hattinum stolið af Hallgrími